Kabel płaski do cyklicznego ruchu wózka cięcia tlenowego

Wózek tnący nie przejeżdża raz i nie zatrzymuje się. Pokonuje tę samą trasę w sposób ciągły, więc kabel jest zginany w tych samych miejscach, w tym samym kierunku, tysiące razy. Konstrukcja płaska odpowiada na te wymagania w sposób, w jaki kabel okrągły tego nie robi.

Zgina się w jednej płaszczyźnie. Przy żyłach ułożonych obok siebie oś obojętna zgięcia pozostaje przewidywalna, a każda żyła jest poddawana takiemu samemu odkształceniu w każdym cyklu. W kablu okrągłym żyły są skręcone śrubowo, więc to samo zgięcie obciąża różne żyły w różny sposób na długości.

Nie zwija się w korkociąg. Wielokrotne ciągnięcie po stałym torze powoduje, że kable okrągłe rozkręcają się i przyjmują trwałe odkształcenie spiralne — inżynierowie portowi i górniczy nazywają to efektem korkociągu. Profil płaski nie ma skrętu, który mógłby się rozkręcić.

Układa się płasko w prowadnicy lub wózku festonowym. Kabel płaski układa się warstwowo i przesuwa bez obracania się, dlatego konstrukcje płaskie dominują w systemach festonowych i w prowadnicach ruchu maszyn.

Ma małą wysokość zabudowy, co pomaga tam, gdzie trasa maszyny to płytki kanał lub ciasna prowadnica.

Maszyny tnące w hucie łączą dwa obciążenia, z których każde z osobna jest do opanowania, a razem są trudne: ciągły ruch i wysoka temperatura. Kabel musi zachować giętkość, pracując w pobliżu swojej granicy termicznej, co jest przeciwieństwem tego, jak zachowuje się większość mieszanek w miarę starzenia.

Typowe narażenia na takiej trasie to ciepło promieniste od przedmiotu obrabianego i palnika tnącego, rozpryski żużla i iskier, ścieranie zgorzeliną wzdłuż prowadnicy oraz oleje do cięcia lub chłodziwa. Standardowe mieszanki gumowe i PVC wykraczają poza swój zakres powyżej około 90 °C pracy ciągłej; guma silikonowa obejmuje pasmo 180–200 °C, a fluoropolimery takie jak PFA sięgają około 250 °C. Silikon jest mechanicznie miękki, dlatego tam, gdzie występują rozpryski lub ścieranie, wymaga oplotu szklanego albo powłoki ochronnej.

To, który z tych czynników faktycznie decyduje, zależy od tego, jak blisko palnika tnącego przebiega trasa kabla — a to należy zmierzyć na miejscu, zamiast zakładać na podstawie karty katalogowej.